replika saat ve varlık bilgileri77

replika saat ve varlık bilgileri77 sizler icin en güzel bilgileri yazan replika saat diyorki sini kendinde halinde yalıtmaya yönelen iki varlık kipliği bir arada psişik form, aynı zamanda hem esasen tamamlanmış olandır ve bir bağlayıcı birliği içinde belirir, hem de ancak bir “şimdi” ardışıklığı ataç, rolabilir. Örneğin şu sevinç bir andan ötekine geçer, çünkü şiminin sonuçlandığı varış noktası ve verili anlamı olarak vardır; sevif,^ olacak olduğu olarak değil de, esasen gelecekle “olmuş oldugu”olarak Gerçekten de psişiğin gizli uyumu kendi-içinin kendindede tözleştjfj^^
birliğinden başka bir şey değildir. Bir nefretin parçalan yoktur; nefreiknışlar ve bilinçler toplamı değildir, ama davranışların ve bilinçlerin orias^ dini onlann görünmelerinin parçasız zamansal birliği olarak verir. Ancal^ içinin varlık birliği varlığının ekstatik vasfıyla açıklanır; kendi-için, ola,, kendiligindenlik içinde daha olacaktır. Bunun tersine, psişik olan tur”. Bu, psişiğin kendi aracılığıyla varoluşta karar kılmaya muktedir olma,)' lamına gelir. Düşûnümsel bilincin karşısında bir tür ataletle desteklenir;vf loğlar sıklıkla onun “patolojik” özelliği üzerinde durmuşlardır. Descanes anlamda “ruhun arzularından” söz edebilir; psişik, dünyanın varolanlanj. varlık düzlemi üzerinde olmamakla birlikte, onun bü varolanlarla ilışkıdçy sine yakalanabilmesini mümkün kılan bu atalettir. Bir aşk, sevilen nesne gıyla “kışkırtılmış” olarak verilir. Bunun sonucunda psişik formun bütün anlaşılmaz hale gelir, çünkü bu form o uyumu daha olacak değildir, çünkü] kendisinin sentezi değildir, çünkü birliği bir veri vasfı taşır. Bir nefretin başı na hazır ve âtıl, verili bir “şimdi” ardışıklığı olması dummunda,ondasonsj den bir bölünebilirliğin tohumunu buluruz. Ama yine de psişik, kendi-içı olojik birliğinin nesnelleşmesi olarak ele alındığında bu bölûnebılırlik adsınır. Nefretin ardışık “şimdi”leri arasındaki bir tür sihirli bağlantı aynaklanır, bu “şimdi’ler kendilerini ancak sonradan dışsallıklannıolı ak için parçalar halinde verirler. Bergson’un, süren ve “iç içe geçme mkiplicite d’interpen^tration] olan bilince ilişkin teorisinin günşğn da bu ikircikliliktir, Bergson burada kendi-için olarak düşûnülenbl işiğe ulaşır. Nitekim, “iç
^^pısi vizelinde lemcllvndn ım-yı liK.hn vekilde düşünmez: onu bit ven olarak sap-psişiğin içselleşıirilnnv l)iı (.okluk olduğunu ona açmlayan sıvadan hır “p.ö-ı^ı'clıii' Psişiğin atalet lıneıiu l o.cllipnn, edilgin veri Idalum passill özelliğini da-Ijulu güçlendiren şey, hu o/cllığın loMiuşlandıncı ya da değil- hu bilinç için ol-ı„,ılcsı:ın varolmasıdır, hu h.vllık varlık bilinci olmaksızın vardır, çunku insan tlojl*'l İçinde onu hiçbn şekilde bilemez ve onu kavramak için görüye baş-y^^nıuk gerekir, Böylcee dımyaya ilişkin bir nesne, onü belirlemek içm gerekli ^,1,m araçları oluşlurduğumm-da, p.drulmeksizin varolabilir ve sonradan açığa çı-bilir. Bergson’a göre, psişik Mireiım özellikleri düpedüz olumsal bir deney olgusudur: onlar bu özelliklerle böyletliricr, çünkü onlarla bu biçimde karşılaşırız, hepsi bundan ibarettir. Psişik i'amaıısallık böylece Bergson’un “süre”sine oldukça yakın, âtıl [inerte] bir veridir İdaiuml; mahrem bağlantısını tamamlamaksızın bu bağlantıya maruz kalır, knuliMi zamansallaştırmaksızın devamlı olarak zamansal laşunlır; bir ekstatik varlık ilişkisiyle birleştirilmemiş olan öğelerin bu veride akıl dışı ve sihirli bir biçimde kendiliğinden iç içe geçmişliği, ancak uzaktan etsunl: manın sihirli eylemiyle kıyaslanabilir ve esasen tamamlanmış bir “şimdi” çoklunu gizler. Ve bu özellikler psikologların yapiıklan bir hatadan, bir bilgi kus tundan kaynaklanmaz, bunlar kökcnsel zamansalltğın hipostazı olan psişik mansallığın kuruculantlır, Niickim, psişiğin mutlak birliği, kendı-içmin oniolt ve ekstatik birliğinin izdüşümüdür. Ama bu izdüşüm özdeşliğin mesafesiz yal lığında ne ise o olan kendindenin içinde gerçekleştiğinden, ekstattk btrbk, n o olanlar ve tam tamına bu nedenle kendinde-özdeşliklert içinde kendilerin lıımaeğilimi gösteren sonsuz sayıdaki “şimdi”ler baltndc parçalanır. Böylece. kendindeden hem de kendi-içinden pay alan psişik zamansalbk, üstesinde! nemeyen bir çelişki barındırır. Ve bu bizi şaşırtmamalıdır pistşık zamans saf olmayan düşünüm tarafından üretilmiş olarak ne değilse o "oldurulmu; si” ve “oldurulmuş olduğunu” olmaması doğaldır.
Psişik formların psişik zamanın bağrında btrbirleriyle sürdürdükleri rin incelenmesi bunu daha da belirgin kılacaktır. Her şeyden önce şuı edelim ki, örneğin, duyguların karmaşık bir psişik form içindeki
lığı içinde yalnızca ötekine bağlı iki durumun değişmez ve k ardışıklığıyla tanımlanan fizik nedensellik kipinde de tasarlayatnayıj -.) kendi-içinin nesnelleşmesi olarak bozulmuş bir kendiliğindeni'ğe kendiliğindenlik, psişik formun verili ve içsel niteliği olarak kavranır vjl psişiğin bağlayıcı gücünden ayrılamazdır. Dolayısıyla psişik, kendini şekilde daha önceki form tarafından üretilmiş olarak veremez. AmanıJ bu kendiliğindenlik kendi başına da varoluşa karar veremez, çünkü anay li bir varolanın daha başka kararlan arasından bin olarak kavranır Eunl kan sonuç şudur: önceki formun bir mesafeden, daha ortaya çıkaracak' ve kendisiyle aynı türden bir form vardır, bu ikinci form akış formuoW diliğinden düzenlenir. Burada, kendi geleceğini ve kendi geçmişim dok olan varlık yoktur, yalnızca geçmiş, şimdi ve gelecek formlarının arılışj vardır, ama bunların hepsi de “onu olmuş-olan” kipinde varolurlar ve J feden birbirlerini etkilerler. Bu etki kâh içine girme, kâh moüvasyonaıl kendini gösterecektir. Birinci şıkta, düşünümsel olan, ilk başla ayrı ayıl olan iki psişik nesneyi tek bir nesne olarak yakalar. Bunun sonucu,]' iği öteki iki psişik nesnenin sentezi olacak yeni bir psişik nesnedir,]': endisinde anlaşılmaz olan ve iki psişik nesnede de değişikliğe yob
j.ısiıu-, nıotivasyontla, her iki nesrre de kendi yerlerinde kalır. Ama psişik bir form ve iç içe geçme çokluğu olduğundan, büıün, bir baş-lu'snc vireıinde bir defada ve bütünüyle etkiyebilir. Bunun sonucu da birinin ^„-l<i üzcnıuicki sihirli etkisiyle tam ve mesafeli bir elkulir. örneğin, bu sabahki mh İmlimi motive eden şey, bütünüyle dünkü utanılacak halimdir, vb. Bu me-;al'cli etkinin tümüyle sihirli ve akıldışı oluşunu her türlü analizden daha iyi ka-ıHİnyıin şey, zihinselci psikologların bir yandan psişiğin düzleminde kalırlarken,
:ihinsol bir analizle psişiği anlaşılabilir bir nedenselliğe indirgemek için nafile bir ;aba iyinde olmalarıdır. Nitekim Prousl da psişik durumlar arasındaki rasyonel ledcnscllik bağlarını bu durumların zamansal ardışıklığı içinde devamlı olarak nhınsclcı ayrıştırma yoluyla yakalamaya çalışır. Ama bütün bu analizler sonunla bize ancak aşağıdakine benzeyen sonuçlar sunabilir;
”Swann dehşete kapılmaksızın (Odetle’i) gözünün önüne getirebildiğinde, gülüşünde yeniden yumuşaklık gördüğünde ve onu her kimden olursa olsun koçıra-bilmi’ arjusu artık kıskançlık yüzünden aşkına eklenmediğinde, bu aşk, Odetle’in kişiliğinin ona verdiği hislerden, bakışlarından birindeki yönelişi, gülümseyişlerinden birindeki oluşumu, sesindeki bir tınının yayılışını bir gösteriymişçesine hayranlıkla izlemekten duyduğu zevkten aldığı bir tada ya da bir fenomen gibi onu sorgulamaktan aldığı tada dönüşüyordu yeniden. Ve bütün ötekilerden değişik olan bu zevk, sonuçta onda Odette’e karşı öylesine bir gereksinme yaratmıştı ki, yalnızca o, mevcudiyetiyle ya da mektuplarıyla bunu dindirebiliyordu... Böylece, acısının bizatihi kimyasıyla, aşkından kıskançlık yarattıktan sonra, Odette için yemden acıma, şejkat üretmeye başlıyordu”\
Bu metin elbette psişikle ilgilidir. Nitekim metinde birbiri üzerine etkiyen, bi reyselleştirilen ve doğası gereği birbirinden ayrılan duygular görülmektedir. An Prousl bunlann etkilerini aydınlatmaya ve onları sınıflandırmaya çakşmamakı böylelikle de Swann’ın aşmak zorunda olduğu seçenekleri anlaşılır kılmayı u ataktadır. Svvann’ın kendisinin de replika saat yapabileceği saptamaları betimlemekle yet aıemekte (nefret içeren kıskançlıktan müşfik aşka “kararsızl\k”la geçiş), bu t [amaları açıklamak islemektedir.
Bu analizin sonuçları nelerdir? Psişiğin anlaşılamazUğı ortadan kaldmld fam tersine, büyük psişik formların biraz keyfi bir biçimde daha basit
3)Du cöte de ehez Svvann [Swann’ların Tarafı], 37. baskı, 11, s. 82. İtalikler benim.
bu arzu hır kez a^-ka eklendiğinde (kahveye “eklenen” bir parça süt dugu gibi), a^km yeniden “Odette’in kişiliğinin ona verdiği hıslerdenT'''*’
haline i^ehnesini nasıl engeller? Ve zevkin bir gereksinim >araı^
mümkün olur? Ve aşk bu kıskançlığı nasıl üretmektedir ki, ^arşıUğıı^^j^ ilk da bu aşka, Odcue’i her kimden olursa olsun kaçırma arzusunu eki ' Ve bu arzudan kurtulduğunda, nasıl yeni baştan şefkat üretmeye koy^^^' Prousı, burada sembolik bir “kimyacılık” oluşturmaya yönelir, amayaj^^j^ kimyasal imgeler sadece akıldışı motivasyona ve tepkileri gizlemeye ely
m da tümüyle bozacak bir yorumlanışına doğru sürüklenmek isteniriz /\j ne de bize, haller arasında, o psişik nesnelerin neredeyse canlı faillerolj, nı varsaymamıza yol açacak ve neredeyse insanlararası türden tuhaf ratmak, üretmek, eklemek) gösterilmeden edilemiyor. Proust’un beıimleı nin altında, zihinsel analiz [analyse intellectuelle] durmadan kendi sm gösterir: ayrıştırmalarını ve sınıflandırmalarını ancak yüzeyde veiambir şılık fonunda gerçekleştirebilir. Psişik nedensellikteki akıldışılığı indirge vazgeçmek gerekir; bu nedensellik, kendi yerinde ne ise o olan bir kent kendinden uzakta kendi varlığı olan ekstatik bir kendi-içinin sihirli bir bozulmasıdır. Uzaktan ve etkileme aracılığıyla gerçekleşen sihirli eyleı bağlarındaki gevşemenin zorunlu sonucudur. Psikologun bu akıldışıb; timlemesi ve onları psişik dünyaya ilişkin bir ilk veri olarak alması geı Böylece düşünümsel bilinç sürenin bilinci olarak oluşur ve psişik s yoldan bilince görünür. Kökensel zamansallığın kendindede yansıtıln ortaya çıkan bü psişik zamansallık gücül bir varlıktır ve bu varlığınb ı hiç durmadan devam eder ve düşünüm kendi-içinin ekstatik zam; mı kavradığı ölçüde bu zamansallaşmaya eşlik eder. Ama kendi-ıç ûşûnülmemiş olanın [irrellechiel düzleminde kalır ya da sat olmaya flaşırsa, psişik zamansallık da tümüyle kaybolur. Psişik zamansallı ya da önceden vazedilmiş bir kural gibi değil de somut nesnelen ırak belirdiği ölçüde kökensel zainansallığa benzer. Psişik zama snelerin birbirine bağlı derleminden [collection] başka bir şey..replika saat